Atreya werd in de jaren zeventig geboren net nadat haar Spaanse ouders emigreerden naar Yverdon,een schitterend Zwitsers dorp nabij Geneve. Atreya groeide op in het Franse deel en kon zich daarom gemakkelijk uitdrukken in de Franse zowel als de Spaanse taal.
Atreya's artistieke vaardigheden zitten beslist in de familie, haar voorouders waren al kunstliefhebbers; muziek is altijd aanwezig geweest in haar leven. Haar vader, geboren in de provincie Malaga in het zuiden van Spanje beschikt over een prachtige stem en heeft een natuurlijke voorkeur voor Flamenco. We kunnen stellen dat Atreya's eigenschappen, zowel als haar temperament, daarnaar zijn terug te leiden. Haar moeder, geboren in Madrid heeft zich echter meer gericht op haar wonderbaarlijke poëtische begaafdheden. Zij schreef van kinds af aan gedichten en houdt van de opera. Geboren in zo'n sfeer is het zodoende niet verbazend dat Atreya, even als haar enige broer, neigt naar muziek. Haar broer die over dezelfde artistieke talenten beschikt als Atreya, heeft zichzelf ontwikkeld tot een professionele songwriter en speelt de drums en gitaar. Hij heeft een opmerkelijke muziekzaak in Castellón aan de Spaanse kust ; klik de link voor meer informatie hierover. De jonge Atreya werd in haar jeugd beïnvloed door haar broer. Zij kweekte bewondering voor bands zoals Pink Floyd en Supertramp en enkele Franse zangeressen, waaronder Veronique Sanson en France Galle. Later luisterde ze naar The Doors.
Op vierjarige leeftijd begon Atreya met het ontdekken van haar vocale vaardigheden en hield ervan om rond het thuis te zingen en te dansen, maar ze droomde ervan om een beroeps kunstschaatsster te worden. Toen Atreya zeven was verhuisde ze met haar familie naar Spanje om zich te vestigen in de artistieke stad Barcelona. Jaren later, in de hitte van de Spaanse zon, stapte Atreya langzaam in het nachtleven van deze stad. Bands zoals AC/DC, Whitesnake, Iron Maiden en de Spaanse band Baron Rojo brachten haar de ruigere kanten van de rock 'n roll bij. Door concerten van U2, Simple Minds, Tears for Fear, Duran Duran leerde de tiener Atreya al snel de magie van live muziek. Vanaf dit moment identificeerde ze zich met het geluid van The Cure en elektronische melodieën, waaronder Depeche Mode. The Eurythmics, Prince en Tracy Chapman, lieten ook hun afdruk achter op Atreya's composities. Met de tijd, toen ze de soulmuziek ontdekte, nam haar interesse in het zingen toe dankzij zangeressen zoals Esther Phillips, Joan Armatrading en Nina Simone.
Terwijl ze op bevroren water danste, begon Atreya steeds meer aandacht te krijgen voor de structuur van de liedjes die uit de luidsprekers van de ijsbaan kwamen en ruilde uiteindelijk haar schaatsen in voor een gitaar. Ze nam gitaarlessen en dit instrument zal haar vanaf nu begeleiden bij het schrijven van nummers. De komende jaren waren besteed aan zanglessen en om bladmuziek te leren. Dankzij haar docent ontdekte Atreya haar sopraan stem en leerde de verschillende tonen te beheersen, terwijl haar liefde voor aca'pella toenam. Nadat ze haar middelbare school had afgemaakt hadden Atreya's ouders haar graag zien doorstuderen, maar Atreya had besloten om er alles aan te doen om een professionele zangeres te worden. Ze nam iedere beschikbare baan aan in Barcelona totdat ze genoeg geld had om grote luidsprekers, een professionele mengtafel en haar eigen microfoon te kopen. Terwijl ze de discussies thuis
ontweek, ging Atreya haar eigen veelzijdige richting op. Vervolgens mengde ze zich in de excentrieke jazz en blues cafés en deed ervaring op door mee te doen met jam sessies in de hele stad. Veel later zouden haar ouders de verschillen tussen hen en Atreya achter zich laten, om vervolgens Atreya's te steunen. Ze werd lid van verschillende rockbands en vormde uiteindelijk haar eigen band. Jammer genoeg hebben veel bands te kampen met problemen zoals de verschillende niveaus van toewijding en interesse die sterk variëren tussen de verscheidende leden, Atreya's bands waren geen uitzondering. Niettegenstaande al haar goede bedoelingen legt Atreya langzaam dit idyllische idee van een band naast zich neer en haar neiging om een solo artiest te worden groeide in de komende jaren.
Atreya begon zich te concentreren op het schrijven van haar eigen liedjes met als doel om deze uiteindelijk te laten uitbrengen. Grote invloeden van die tijd waren de Spaanse rock band Heroes del Silencio, Texas en de bijzondere stem van Heather Nova. Nu luistert ze naar verschillende artiesten; stemmen zoals Sinnead O'Connor, Tori Amos, Portishead, groepen such as Skunk Anansie(Skin), K's Choice, Editors en meer electronische muziek waaronder Massive Attack, Faithless, Muse, Placebo, The Prodigy en veel anderen.
Het aanbieden van haar stem en haar eigen nummers aan de muziek industrie motiveerde Atreya toen niet echt door het commerciële aspect hiervan. Het maken van winst ten koste van de kwaliteit van muziek en de persoonlijkheid van de artiest was iets waar Atreya mee werd gedwongen om te gaan.
Dankzij haar attractieve imago en contacten uit Barcelona's bruisende nachtleven werd ze een gogo danseres in de meest trendy discotheken van de stad. Het was op dit moment dat zij haar huidige Nederlandse vriend in het uitgaansleven ontmoette. De afstand tussen Amsterdam en Barcelona deed Atreya besluiten om naar het noorden te trekken, waar ze nieuwe mogelijkheden ontdekte doordat de economische situatie en werkeloosheid daar gunstiger waren dan in Spanje. Terwijl Atreya haar warme klimaat miste leerde ze zowel de Engelse als de moeilijke Nederlandse taal
te beheersen, startte een opleiding personeelsmanagement en had zij verschillende banen zonder dat ze echter ooit het gevoel had dat ze met iets bezig was wat ze echt graag zou willen doen.
Samen met een Nederlandse producer startte Atreya een wereldberoemd commerciëel muziek project, waar ze puur haar stem aan verleende omdat ze opnieuw weigerde haar imago
te koppelen aan oppervlakkige muziek en haarzelf te verloochenen. Een reis naar Nepal en Noord India, waar ze de Dalai Lama ontmoette, inspireerde haar om een nieuw muzikaal hoofstuk te openen binnen haar leven. Met de lancering van de single "Aware!" hoopt Atreya nobel de Tibetanen te steunen in hun harde strijd om te overleven, zo ook anderen in nood, die het slachtoffer zijn van de schending van de mensenrechten in het algemeen. Zij is zelf manager van de stichting Project Aware! en een van de 2 initiatief nemers. Mocht dit project een succes blijken te zijn, dan zal de doorbraak van haar zangcarriere en bijbehorende nieuwe richting als een neveneffect gezien worden. Zij produceerde haar eigen videoclip die in the Box gedraaid werd en tegelijkertijd geef zij Spaanse les en werkt samen aan projecten met andere muzikanten, zoals 2 men tall (een elektronische project samen met David (haar bassist) en Dj Megalito.
Het aanbieden van haar stem en haar eigen nummers aan de muziek industrie motiveerde Atreya toen niet echt door het commerciële aspect hiervan. Het maken van winst ten koste van de kwaliteit van muziek en de persoonlijkheid van de artiest was iets waar Atreya mee werd gedwongen om te gaan.